«Ήταν το Eurogroup που, υποτίθεται, θα αντάμειβε την κυβέρνηση με ανακουφιστική αναδιάρθρωση χρέους. Κατέληξε να είναι το Eurogroup που μονιμοποίησε τη σκληρότατη, συνεχώς αύξουσα λιτότητα για τα επόμενα δέκα χρόνια και τη ματαίωση της οποιασδήποτε ουσιαστικής ελάφρυνσης του χρέους. Μέσα από τα σαγόνια μιας προαναγγελθείσης επιτυχίας η κυβέρνηση “απέσπασε” ένα Βατερλό», λέει ο πρώην υπουργός Οικονομικών.
σπασμενα γυαλια στο ονειρο
μιχάλη χατζαντωνά βιογραφικο
σποτάκια κουζίνασ
Στη συνέχεια, όπως γράφει στην Εφημερίδα των Συντακτών, τα ελάχιστα προαπαιτούμενα για την ανάκαμψη ήταν:
(1) Αναδιάρθρωση χρέους που να επιτρέπει στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος (από το 2017 και για κάθε έτος μετά, συμπεριλαμβανόμενου και του 2018) το πολύ της τάξης του 1,5% του ΑΕΠ – κάτι που θα ισοδυναμούσε με πάγωμα της λιτότητας στα σημερινά επίπεδα (δηλαδή το ελάχιστο που απαιτείται).
(2) Επαναφορά της πρόσβασης των ελληνικών τραπεζών στη ρευστότητα της ΕΚΤ (τεχνικά μιλώντας, επαναφορά του waiver που «τράβηξε» η ΕΚΤ την 4η Φεβρουαρίου του 2015).
(3) Ανακοίνωση ότι από τον Ιανουάριο οι ελληνικοί «τίτλοι» (δηλαδή χρέος «ελληνικής κοπής», π. χ. κρατικά ομόλογα αλλά και ιδιωτικό χρέος) θα συμπεριληφθούν στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ, δίνοντας μια εκ των ων ουκ άνευ ένεση αισιοδοξίας.
Έπειτα, θυμίζει πως προς το Eurogroup της 5ης Δεκεμβρίου, η κυβέρνηση προϊδέαζε ότι θα «έπαιρνε κάτι» ικανό να μειώσει τον στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος από το 3,5% στο οποίο είχε δεσμευτεί για το 2018 και μετά στο επίπεδο του 2019 και μετά. Εκτός αυτού, όπως λέει ο ίδιος, υπόσχονταν ότι οι ελληνικοί τίτλοι θα συμπεριλαμβάνονταν στο πρόγραμμα της ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ, κάτι που έγινε.
Και σημειώνει:
Τι έγινε; Απολύτως τίποτα. Η κυβέρνηση υποτάχθηκε στον αστείο στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος για το 2018 ελπίζοντας ότι γη υποχωρητικότητά της αυτή θα ανταμειφθεί από το 2019. (...) Για να επιτευχθεί κάτι που αποτελεί μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο της κυβέρνησης, απαιτούνται τεράστια νέα μέτρα λιτότητας.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου